De prijs bedroeg $ 1.795. Hij weegt iets meer dan 11 kg.
Osborne 1 is meer dan alleen een computer. Betonblok met scherm. Het kiezelgrijze beest, uitgebracht in april 1981, had een scharnierend deksel dat moest worden opgetild om erbij te kunnen. Naar huidige maatstaven is dit belachelijk. Moderne ultrabooks wegen minder dan 2 kg. Een typische middenklasse laptop weegt ongeveer 3 kilo. Draagbare apparaten? Vergeet het.
Maar denk eens terug aan de jaren vijftig. Computers hadden toen temperatuurgecontroleerde opslag nodig om smelten te voorkomen. Vergeleken met die kamergrote monsters is de Osborne 1 een wonder van miniaturisatie.
Was dit de eerste laptop? Technisch gezien nee. De IBM 5100, uitgebracht in 1975, had voor sommigen die titel. Het gewicht bereikt maar liefst 25 kg. Een ijzeren kist van 50 pond kan in geen enkele redelijke definitie “draagbaar” worden genoemd. De Osborne 1 is lichter. Dit is beheersbaar. Dit is anders.
Scherm ter grootte van een grapefruit
Zelfs in 1981 waren de specificaties bruut.
Er zijn geen USB-poorten. Er is geen Wi-Fi-verbinding. Slechts een paar connectoren en twee diskettestations. De monitor? Een 5-inch CRT. De schermresolutie is zo laag dat elke regel maximaal 52 tekens weergeeft.
Laat dat maar eens doordringen. Moderne smartphones kunnen in één oogopslag meer tekst weergeven dan de Osborne 1 in een hele regel aankan.
Er is echter een truc. U kunt het beeld op het scherm verplaatsen. Hierdoor kunt u maximaal 128 tekens per regel lezen door door de weergave te scrollen. Dit is een onhandige oplossing, maar het werkt.
Deze machine is erg populair. mensen kochten het. ze hebben ze nodig.
De marketingfout die het bedrijf kapot maakte
Dit is waar het verhaal pijnlijk wordt.
De Osborne Computer Corporation was succesvol. De Osborne 1 en zijn opvolger verkochten als warme broodjes. De markt wilde draagbare computers. Osborne heeft het.
Toen maakten ze een fatale fout.
Het bedrijf begon zijn nieuwe model, de Osborne Vixen, al vóór de voltooiing ervan te promoten. Ze brachten een persbericht uit. Ze wezen op kenmerken. Ze scheppen verwachtingen.
De inventaris staat echter nog steeds vol met onverkochte The Osborne 1-eenheden.
Klanten krijgen nieuwe advertenties te zien. Ze zagen een grotere betrokkenheid. Ze deden het logische: ze wachtten. Waarom een oud model kopen als er binnenkort een nieuw model komt?
De Osborne 1 was van de ene op de andere dag uitverkocht.
De cashflow verdwijnt. Voorraad is dood gewicht. Het bedrijf kon zijn rekeningen niet betalen. In 1983 vroeg Osborne Computer Corporation het faillissement aan.
Vixen heeft ze nooit gered. Tegen de tijd dat het werd uitgebracht, was het merk verdwenen. Ze vermoorden hun eigen verkopen en creëren een hype voor producten die nog niet bestaan. Een klassiek geval van voortijdige aankondiging.
De apparatuur is zwaar. Het scherm is klein. Het bedrijfsmodel is kwetsbaar.
We hebben een lange weg afgelegd sinds 5-inch CRT’s en betonnen laptops. Maar de les blijft. kondig het te vroeg aan, en misschien wel