WWDC is volgende week. Iedereen is enthousiast over Siri. Dat is leuk. Maar het echte nieuws blijft misschien verborgen: Apple zou klaar kunnen zijn om te pronken met de software voor een opvouwbare iPhone. Om precies te zijn: een ‘iPhone Ultra’.
Ik zeg dat omdat iPhones in het verleden vastliepen als het om multitasking ging.
Je kent de oefening. Dynamic Island verschijnt als u ingedrukt houdt. Het geeft je een kijkje. Maar u gebruikt niet twee apps naast elkaar. Je stapelt geen vensters. Het is slechts informatie, geïsoleerd. Dat doet ertoe. Opvouwbare apparaten met een groot scherm leven van die mogelijkheid. Op dit moment is een 6,9-inch Pro Max-scherm in wezen een vermomde grote telefoon. Het strekt de benen niet. iOS beperkt dit.
Maar Bloomberg liet een bom vallen. Rapporten zeggen dat de aankomende opvouwbare iPhone zal starten met een “iPad-achtige interface” wanneer deze geopend is. Naast elkaar apps. Zijbalken. Dit is enorm. Als Apple op WWDC 2026 echte multitasking demonstreert, passen ze niet alleen een plaat aan. Ze bouwen aan een vouw.
Het potentieel hier is enorm: een iPad Mini-ervaring die in je broekzak past. Maar alleen als Apple de software laat matchen met de hardware.
Een iPad-achtige interface is niet genoeg. Niet op zichzelf. Na vijf jaar Android-opvouwbare apparaten te hebben gezien, kan ik je precies vertellen waar iOS meestal faalt. Om dit te laten werken, moet Apple specifiek vensterbeheer en UI-aanpassingen toepassen. Dit is wat iOS 27 moet bieden voor een opvouwbare lancering.
Beheers de productiviteit in meerdere vensters
Oppo heeft de Find N6. Het is momenteel mijn dagelijkse chauffeur. Anti-reflecterend scherm? Rekening. Enorme batterij? Rekening. Software? Dat is de killer-functie.
Simpel split-screen is dood. Of het zou zo moeten zijn. Het is vervelend als je moet typen. Plaats een toetsenbord in het midden van Google Documenten terwijl uw bronmateriaal ernaast staat, en veel succes als u iets ziet. Je verliest de helft van je ruimte.
Oppo heeft dit jaren geleden opgelost met hun Free-Flow Window. U kunt vier apps uitvoeren. Allemaal tegelijk. Allemaal aanpasbaar.
Klinkt gek? Misschien. Totdat je op een luchthaven bent. Ik moest meteen belastingaangifte doen. Ik heb Google Spreadsheets gelanceerd voor de factuur. Een rekenmachine-app voor inkomensberekening. Bewaar voor belastingaantekeningen. Chrome om mijn eigen gepubliceerde werk te controleren. Op een platte telefoon zou ik voor altijd op de alt-tab hebben gezeten. Uit focus geschakeld. Gemiste gegevens. Op de vouw is het één blik. Het is logisch.
Apple moet deze logica kopiëren. Als iOS 27 zwevende, aanpasbare vensters toevoegt, wordt de opvouwbare iPhone een zakcomputer. Een iPad Mini. Dat is de belofte van de vormfactor. Verspil het niet.
Breng de systeemzijbalk terug
Siri krijgt alle AI-glorie. Maar praktische macht? Dat staat in de zijbalk. Samsung heeft dit goed gedaan. De Galaxy Z Fold-serie heeft een systeembrede zijbalk die bovenaan blijft. Altijd.
Waarom doet dit er toe? Omdat AI een snelle trigger nodig heeft. Samsung’s AI Select woont hier. Markeer tekst in elke app (e-mail, internet, pdf) en de zijbalk biedt acties.
Ik krijg een uitnodiging voor een vergadering in mijn inbox. Veeg over de balk. Tik op AI-selectie. Markeer de datum, tijd en locatie. Boom. Agenda-afspraak gemaakt. Zonder dit moet je kopiëren, plakken, overschakelen naar Agenda en het handmatig opnieuw typen. Niemand wil die wrijving.
Het rapport van Apple suggereert dat zijbalken alleen in bepaalde apps voorkomen. Dat is een compromis dat ik niet wil. Ik wil een werkbalk op systeemniveau. Ik wil overal snelle toegang tot Rekenmachine, Bestanden en Apple Notes. Overlay de inhoud. Dwing me niet om van scherm te wisselen om eenvoudige taken uit te voeren.
Slimmere app-groepen (meer dan eenvoudige mappen)
Mappen zijn eenvoudig. Ze zijn één tik verwijderd van hun schuilplaats. Ik mis de uitgebreide mappen van Honor op mijn iPhone. Hiermee kunt u meer dan alleen het bovenste pictogram vastzetten. Je krijgt een lijst. Maximaal vijf apps. Verticaal of horizontaal.
Met één tik wordt de lijst uitgebreid. Geen jacht. Je hoeft geen map te openen om vervolgens te beseffen dat deze leeg is. Het groepeert mijn favoriete gereedschappen zonder ze te begraven. Android-skins hebben dit overgenomen, maar meestal beperkt tot drie. Met Honor kun je het volledig aanpassen.
Het antwoord van Apple is “Smart Stacks” of het dichterbij brengen van app-pictogrammen. Het voelt onhandig. Rommelig. Wanneer je dat enorme scherm uitvouwt, heb je dichtheidscontrole nodig. Uitgebreide mappen bieden schone toegang.
We hebben de hardwareconcepten al jaren. Nu heeft Apple de kans om de kloof op het gebied van bruikbaarheid te dichten.
De echte test is nu
Apple zit op een goudmijn van gelekte geruchten. Een iPad-achtige interface voor de opvouwbare zou een grote verschuiving betekenen. iOS 7, iOS 13, iOS 17: ze brachten allemaal enorme ontwerprevisies met zich mee. iOS 27 zou het jaar kunnen zijn waarin de iPhone stopt met proberen een ervaring op een klein scherm te zijn wanneer hij wordt uitgevouwen.
Als de multitasking laggy is? De vouw mislukt. Als de zijbalken beperkt zijn? De productiviteitshoek wordt zwakker.
De specificaties laten mogelijk een 7,9-inch binnenscherm zien. Dat betekent niets als u Word, Notes en uw browser niet tegelijkertijd kunt gebruiken zonder dat het systeem hapert. Of zonder elke drie seconden tegen een app-switching-muur aan te lopen.
Het volgende grote ding van Apple gaat niet alleen over het vouwen van het glas. Het gaat erom uw workflow in de ruimte te vouwen. Kan iOS 27 de last aan? Of zullen we weer een nieuwe app-ervaring met grote telefoons zien, vermomd als innovatie?
We zullen het volgende week zien.
