Cena wyniosła 1795 dolarów. Jego waga to nieco ponad 11 kg.
Osborne 1 to coś więcej niż tylko komputer. Blok betonowy z ekranem. Wypuszczona na rynek w kwietniu 1981 roku bestia okrzemkowa miała uchylną pokrywę, którą trzeba było podnieść, aby uzyskać dostęp do urządzenia. Według dzisiejszych standardów jest to absurd. Nowoczesne ultrabooki ważą niecałe 2 kg. Typowy laptop ze średniej półki waży około 3 kg. A co z urządzeniami przenośnymi?
Wróćmy jednak do lat 50. XX wieku. W tamtych czasach komputery wymagały przechowywania w pomieszczeniach o kontrolowanej temperaturze, aby zapobiec przegrzaniu. W porównaniu do tych gigantów wielkości pokoju, Osborne 1 to cud miniaturyzacji.
Czy to był pierwszy laptop? Technicznie nie. IBM 5100, wydany w 1975 roku, przez niektórych nosił ten tytuł. Jego waga osiągnęła imponujące 25 kg. Ważąca 50 funtów żelazna skrzynia nie jest „przenośna” według żadnej rozsądnej definicji. Osborne 1 jest lżejszy. To jest do opanowania. To jest coś innego.
Ekran wielkości grejpfruta
Nawet w 1981 roku specyfikacje były surowe.
Brak portów USB. Brak połączenia Wi-Fi. Wystarczy kilka złączy i dwa napędy dyskietek. Monitor? 5-calowy monitor CRT. Rozdzielczość ekranu jest tak niska, że każda wyświetlana linia może zawierać maksymalnie 52 znaki.
Uświadom sobie to. Nowoczesne smartfony mogą wyświetlić więcej tekstu jednym spojrzeniem, niż Osborne 1 jest w stanie przetworzyć w całej linii.
Jest jednak jedna sztuczka. Można przesuwać obraz na ekranie. Umożliwia to odczytanie do 128 znaków w wierszu poprzez przewijanie widoku. To nieporadne rozwiązanie, ale działa.
Samochód ten był bardzo popularny. Ludzie to kupili. Potrzebowali jej.
Błąd marketingowy, który zniszczył firmę
W tym miejscu historia staje się bolesna.
Osborne Computer Corporation odniosło sukces. Osborne 1 i jego następca sprzedawały się jak świeże bułeczki. Rynek potrzebował przenośnych urządzeń komputerowych. Osborne je miał.
Potem popełnili fatalny błąd.
Firma rozpoczęła promocję swojego nowego modelu, Osborne Vixen, jeszcze przed jego ukończeniem. Wydali komunikat prasowy. Wskazywały na funkcje. Stworzyli oczekiwania.
Jednak magazyn był nadal pełen niesprzedanych jednostek Osborne 1.
Klienci zobaczyli nowe reklamy. Widzieli zwiększone zainteresowanie. Zrobili logiczną rzecz: czekali. Po co kupować stary model, skoro wkrótce pojawi się nowy?
Sprzedaż Osborne 1 spadła z dnia na dzień.
Przepływ gotówki zniknął. Zapasy stały się ciężarem własnym. Firma nie była w stanie spłacać swoich zobowiązań. W 1983 roku Osborne Computer Corporation ogłosiła upadłość.
Vixen nigdy ich nie uratowała. Do czasu premiery marka już zniknęła. Zabili własną sprzedaż i stworzyli szum na produkty, które jeszcze nie istniały. Klasyczny przypadek przedwczesnego ogłoszenia.
Sprzęt jest ciężki. Ekran jest mały. Model biznesowy jest kruchy.
Przebyliśmy długą drogę od czasów 5-calowych monitorów CRT i betonowych laptopów. Ale lekcja pozostaje. Ogłoś za wcześnie, a możesz

















