Seria Octopath Traveler znalazła dla siebie niszę dzięki innowacyjnym mechanikom, ale w najnowszej odsłonie potyka się. Octopath Traveler II, ulepszając system walki i klasy, cierpi z powodu zapadającego w pamięć bohatera i schematycznego planu zemsty, pozostawiając graczy z mocnymi mechanicznie, ale narracyjnie nieciekawymi wrażeniami.
Wymyślać koło na nowo?
Pierwszy Octopath Traveler zaskoczył graczy w 2019 roku wyjątkową kombinacją walki turowej i ośmiu różnych grywalnych postaci. Octopath Traveler II próbuje zbudować na tym fundamencie, wprowadzając cichego bohatera kierowanego zemstą. Jednak takie podejście wydaje się krokiem wstecz i poświęceniem fascynującej dynamiki postaci, która definiowała poprzedniczki.
Główną siłą gry jest system klas. Gracze mogą wybierać spośród ośmiu profesji – wojownika, myśliwego, kupca, aptekarza, duchownego, naukowca, tancerza i złodzieja – każda z własnymi unikalnymi umiejętnościami i cechami. Możliwość łączenia umiejętności z różnych klas pozwala na tworzenie wysoce konfigurowalnych buildów; wojownik, który opanowuje czarną magię, jest całkiem realny. Ta głębia rozciąga się na system Penetracji i Pośpiechu, w którym wyczerpanie tarcz wroga prowadzi do strategicznych możliwości i niszczycielskich wielokrotnych ataków.
Cichy bohater i niesmaczna fabuła
W przeciwieństwie do ośmiu grywalnych postaci z pierwszej części gry, z indywidualnymi historiami, Octopath Traveler II zmusza graczy do wcielenia się w cichego bohatera kierowanego banalną żądzą zemsty. Wioska bohatera zostaje zniszczona, a on wyrusza przewidywalną ścieżką, aby wyeliminować odpowiedzialnych. Ta fabuła wydaje się stagnacja, szczególnie w gatunku już przesiąkniętym historiami napędzanymi zemstą.
Postacie drugoplanowe również są niezapomniane, brakuje im głębi i intrygi, które wyróżniały oryginalnego „Octopath Travellera”. Złoczyńcy stanowią jednak chlubny wyjątek. Antagoniści – Tytos, Auguste i Lady Hermine – są naprawdę fascynujący, a ich motywacje i działania wydają się odpowiednio bezwzględne. Ich historie są mrocznie fascynujące i zapewniają rzadkie spojrzenie na naprawdę złe postacie w gatunku często skupionym na moralnej dwuznaczności.
Dopracowana walka, mało inspirujący świat
Pomimo słabej fabuły, Octopath Traveler II oferuje dopracowane i przyjemne doświadczenie walki. Dodanie drugiego rzędu postaci dodaje kolejną warstwę głębi taktycznej, umożliwiając dynamiczny skład drużyny i strategiczne przełączanie podczas bitew.
Styl graficzny gry HD-2D pozostaje uderzający wizualnie, łącząc grafikę retro pikselową z nowoczesnym tłem 3D. Ścieżka dźwiękowa i aktorstwo głosowe są również na najwyższym poziomie, co poprawia ogólną prezentację. Elementy te nie są jednak w stanie zrekompensować nudnej fabuły.
Wniosek
Octopath Traveler II to solidna mechanicznie gra JRPG, która nie wykorzystuje swojego potencjału fabularnego. Chociaż system walki i klasy są zabawne, niezapomniany bohater i schematyczny plan zemsty nie pozwalają jej osiągnąć wyżyn swojej poprzedniczki. Pomimo swoich niedociągnięć, gra pozostaje realnym wyborem dla fanów JRPG, którzy chcą przeoczyć jej wady.
