Mogelijk leest u dit en denkt u dat de ophef over webcookies overdreven is. Het zijn tenslotte maar kleine tekstbestanden. Ze houden uw inlogsessie levend en onthouden uw winkelwagen. Ze zijn behulpzaam. Waarom zijn de media dan gek geworden?
De woede komt uit twee verschillende bronnen. Eén is oud. De andere is nieuw.
Het oude probleem: gegevens verkopen
Consumenten haten dit al tientallen jaren. Denk aan postordercatalogi. Je koopt een boormachine. Het bedrijf heeft nu uw naam, adres en telefoonnummer. Ze weten ook dat je een boormachine hebt gekocht.
Ze kunnen die lijst verkopen. Telemarketeers maken er gebruik van. Ongewenste e-mail maakt er gebruik van. Het is de brandstof voor invasieve marketing.
Het internet maakte dit nog erger. Een website houdt meer bij dan alleen aankopen. Het ziet elke pagina die u leest. Elke advertentie waarop u klikt. Als u vervolgens iets koopt en uw creditcardgegevens invoert, weet die site veel meer dan een catalogus ooit zou kunnen. Targeting wordt nauwkeurig. Die precisie voelt als toezicht.
De meeste sites hebben een privacybeleid. HowStuffWorks verkoopt uw gegevens bijvoorbeeld niet. We delen geen persoonlijke informatie met derden, tenzij u zich daarvoor aanmeldt. We verzamelen gegevens. Als een verslaggever vraagt naar bezoekersaantallen of populaire pagina’s, bouwen we statistieken op uit de database. Maar de dreiging van verkoop is altijd aanwezig op de achtergrond.
Het nieuwe probleem: cross-site profilering
Dit is waar het internet uniek wordt. Sommige infrastructuuraanbieders kunnen cookies maken die met u over meerdere websites reizen.
DoubleClick is hiervoor het uithangbord. Veel sites gebruiken DoubleClick om banneradvertenties weer te geven. DoubleClick plaatst kleine GIF-bestanden van 1×1 pixels op die sites. Met deze bestanden kan DoubleClick cookies op uw computer laden.
Nu ziet DoubleClick waar u heen gaat. Het ziet de zoekreeksen die u in motoren typt. Dit komt niet door een kwaadaardige code. Het komt door de manier waarop zoekmachines hun systemen implementeren. Maar het resultaat is hetzelfde.
DoubleClick maakt cross-site profilering. Het creëert een rijk profiel van uw gedrag. Het profiel is anoniem. Er is aanvankelijk geen naam aan verbonden. Maar het is gedetailleerd.
Vervolgens kocht DoubleClick een ander bedrijf. De dreiging kwam naar voren. Ze zouden die anonieme profielen kunnen terugkoppelen aan echte namen en adressen. Ze dreigden de gegevens te personaliseren. Verkoop het dan.
Dat leek op spionage. Mensen raakten in paniek.
Individuele sites kunnen dit niet doen. Cookies zijn sitespecifiek. Een coffeeshopwebsite kent alleen uw tijd op zijn site. Maar DoubleClick geeft overal advertenties weer. Het ziet het hele plaatje. Die unieke positie veroorzaakte de opschudding.
Waarom het er nu toe doet
De internetinfrastructuur maakt het verzamelen van gegevens mogelijk op een manier die traditionele postorderbedrijven nooit zouden kunnen. U kunt het traject van een klant van een bouwmarkt naar een boekwinkel niet volgen met behulp van een catalogusmailinglijst. Het internet kan.
Privacy gaat niet alleen over het verbergen van uw naam. Het gaat om het beheersen van uw digitale voetafdruk. Wanneer een derde partij uw bewegingen op internet volgt, verliest u die controle.
Er zijn hulpmiddelen beschikbaar als je dieper wilt graven.
Gerelateerde artikelen
- Hoe webservers werken
- Hoe internetinfrastructuur werkt
- Hoe caching werkt
- Hoe besturingssystemen werken
- Hoe harde schijven werken
- Hoe partnerprogramma’s werken
- Hoe e-commerce werkt
- Hoe Amazon werkt
- Hoe spyware werkt
- Hoe Trojaanse paarden werken
Nog meer geweldige links
- Netscape: permanente clientstatus: HTTP-cookies
- Webopedia: Cookie
- CookieCentral: veelgestelde vragen over cookies
- Netscape: Cookies – wat ze zijn en hoe ze werken
- Netscape: Privacy
