De grap is oud. U zegt tegen uw vrienden: “Als ik sterf, verwijder dan mijn browsergeschiedenis.” Ze lachen omdat ze het snappen. We hebben allemaal wel eens die ene zoektocht om 3 uur ‘s nachts die nergens op slaat. We checkten allemaal veertig keer de Instagram story van een collega. Maar de humor vervaagt als je de waarheid beseft. Je digitale voetafdruk kun je niet zomaar uitwissen. Niet echt.
Het internet is uitgegroeid tot een enorme surveillancemachine. Bijna 4 miljard mensen zijn nu online. Dat is meer dan de helft van de wereld. In 2000 was dit nog maar 7 procent. Toegang tot internet is niet langer een luxe. Het is een basisbehoefte voor werk, sociaal leven en overleven. Met zoveel gebruikers werd het verzamelen van gegevens een enorme business.
Waarom bedrijven en overheden jouw gegevens willen
Zoekmachines zoals Google en sociale platforms zoals Facebook bevatten oceanen aan gegevens. Ze kennen uw dagelijkse routines. Ze kennen uw voorkeuren. Deze informatie is waardevol voor gerichte reclame. Maar het is ook waardevol voor overheden en hackers.
Gerichte marketing heeft mensen bewuster gemaakt van hoeveel ze delen. Velen denken dat het verwijderen van een sociale media-account de oplossing is. Dat is het niet. Het probleem met het verwijderen van informatie is dat deze zelden echt verdwenen is. We gaan akkoord met servicevoorwaarden die we nooit lezen. Deze contracten maken het moeilijk om gedeelde informatie in te trekken.
Je kunt een bericht verwijderen. Andere gebruikers zien het misschien niet. Maar het wordt nog steeds opgeslagen op servers. In sommige gevallen is de inhoud niet langer van jou.
- Facebook : u moet een permanente verwijdering aanvragen. De gegevens kunnen in back-ups of advertentietrainingssets blijven staan.
- Google : het bedrijf kan uw gegevens voor altijd bewaren. Ze kunnen het gebruiken zoals zij dat nodig achten.
- YouTube : er staat nog steeds een verwijderde video op hun servers.
- Android-apparaten : telefoons kunnen naar gesprekken luisteren en audio opnemen zonder eerst toestemming te vragen.
In de Verenigde Staten is dit legaal. In maart 2017 stemde het Congres ervoor dat bedrijven de browsegegevens van gebruikers mogen verzamelen en verkopen. Europa heeft strengere regels. De Amerikaanse aanpak geeft prioriteit aan het gebruik van bedrijfsgegevens.
De rol van nationale veiligheidsagentschappen
Het zijn niet alleen adverteerders die uw gegevens willen. De National Security Agency (NSA) profiteert van deze opzet. Ze willen weten wie welke websites gebruikt en waarom. Ze opereren onder het mom van nationale veiligheid.
Ze hebben geprobeerd achterdeurtjes te gebruiken om iPhones te ontgrendelen om vermoedelijke terroristen te lokaliseren. Ze probeerden gebruikers te identificeren van websites die degenen hielpen die protesteerden tegen de inauguratie van Trump. Deze acties veroorzaken juridische strijd. De strijd gaat tussen burgers en Homeland Security. Wie wint? Het blijft een open vraag.
Uw gegevens beschermen in de echte wereld
Als u niet aan het internet kunt ontsnappen, wat kunt u dan doen? U kunt stappen ondernemen om de blootstelling te beperken.
- Bekijk machtigingen : controleer welke apps toegang hebben tot uw microfoon en camera.
- Gebruik privacy-instellingen : bepaal wie uw berichten en gegevens kan zien.
- Begrijp de voorwaarden : Lees de kleine lettertjes. Het is pijnlijk, maar het verklaart wat u ondertekent.
- Beperk delen : ga ervan uit dat alles wat u plaatst permanent is.
De podcast Stuff They Don’t Want You To Know werkte samen met Part-Time Genius om dit aan te pakken. Matt Frederick, Ben Bowlin en Noel Brown bespreken de harde realiteit van het wissen van de geschiedenis. Zullen Pearson en Mango Hattikudur later meedoen om te ontdekken wat bedrijven als Amazon, Google en Twitter over jou weten. Ze bespreken waar je naar zoekt, waar je woont en zelfs waar je een hekel aan hebt.
De details zijn bizar. De gegevens zijn er. De enige vraag is hoeveel je bereid bent te vechten om het verborgen te houden.
