De meeste mensen die inloggen op IMVU zijn tienermeisjes. De reden ligt voor de hand. De avatars zien eruit als gestileerde poppen. Je kunt ze aankleden. Je kunt hun haar veranderen. Het voelt als digitale Barbies. De 3D-omgevingen zijn ook mooi. Ze moedigen een soort fantasierijk spel aan dat een specifieke snaar raakt bij jonge gebruikers.
Maar hier zit ook geld in. Artiesten zijn dol op het creatorprogramma. Je kunt kleding of meubels ontwerpen. Dan verkoop je het. U behoudt de intellectuele eigendomsrechten. Je verdient credits voor de verkopen. Deze credits helpen de kosten van het spelen te dekken. Het is niet bepaald een plan om snel rijk te worden. Maar het compenseert de kosten wel.
De markt voor virtuele werelden is echter druk. IMVU is niet de enige speler.
Hoe IMVU zich verhoudt tot andere virtuele werelden
Mensen vergelijken IMVU vaak met Second Life. De vergelijking is lui. In de praktijk zijn de twee platforms bijna tegenpolen. Second Life werd gelanceerd in 2003. Het richt zich op volwassenen. Het is niet webgebaseerd. U downloadt een client. Het is diep meeslepend. Het maatwerk gaat veel verder dan outfits. Je kunt grond kopen. Je kunt huizen bouwen. Je kunt voertuigen ontwerpen. De avatars zien er realistischer uit. IMVU is eenvoudiger. Het draait in een browser. De esthetiek is leuker.
Een betere concurrent is Habbo. Het werd gelanceerd in 2001. Het is een webgebaseerd virtueel hotel. De doelgroep bestaat uit tieners. Net als IMVU chat je en speel je games. Je past je avatar aan. Je hangt rond in openbare of privékamers. De kamers kunnen ook worden ingericht.
Habbo heeft een andere sfeer. De avatars zijn blokkerig en cartoonachtig. Het heeft een strikt filter. Het blokkeert godslastering. Het blokkeert seksuele verwijzingen. Het blokkeert persoonlijke gegevens zoals telefoonnummers of e-mails. Er is minder creatieve vrijheid. Je kunt geen items ontwerpen om te verkopen. Er is geen makerprogramma. Je kunt lid worden van clubs. U kunt individuele webpagina’s maken. Maar de reikwijdte is kleiner.
Dan is er Rocket On. Het ging in februari 2008 naar de openbare bèta. Het noemt zichzelf een ‘parallelle virtuele wereld’. Het is geen op zichzelf staande bestemming. Het is een plug-in. Het is op Flash gebaseerd. Verkopers sluiten een specifieke coderegel in de headers van hun website in. Als je bent ingelogd bij Rocket On, verschijnt je avatar op die sites. Je loopt rond. Jij chat. U kunt zelfs virtuele items kopen die specifiek zijn voor die verkoper. Het probeert sociale netwerken te combineren met browsen. Het deelt DNA met IMVU. Het is ook heel anders.
Waarom grafische chat belangrijk is
Zullen grafische instant messaging-clients uiteindelijk de op tekst gebaseerde clients vervangen? Moeilijk te zeggen. Tekst is snel. Het is een lage bandbreedte. Het klaart de klus. Grafische klanten bieden aanwezigheid. Ze bieden identiteit. Ze bieden een visuele laag aan het gesprek. Het winstpotentieel in deze sectoren is enorm. Beleggers merken dat. IMVU heeft in januari 2009 $10 miljoen opgehaald. Er zullen waarschijnlijk meer concurrenten verschijnen. Het landschap is aan het veranderen.
Veiligheidsrisico’s in virtuele omgevingen
IMVU trekt tieners aan. Maar volwassenen gebruiken het ook. De site verkoopt “AP” (alleen voor volwassenen) en artikelen voor volwassenen. Internetwaakhonden waarschuwen hier al jaren voor. Sommige items zijn bedoeld voor een algemeen publiek, maar zien er seksueel suggestief uit. Contentmakers moeten deze items alleen als AP beoordelen. Sommigen schenden het beleid. Ze glippen ongepaste inhoud door.
De geanimeerde interacties kunnen misleidend zijn. Ze voelen speels aan. Jonge tieners kunnen een vals gevoel van veiligheid ervaren. De omgeving voelt veilig. Dat is niet altijd zo. Niets weerhoudt een volwassene ervan zich voor te doen als minderjarige. Ze kunnen een nepprofiel aanmaken. Ze kunnen communiceren met echte kinderen.
Dit is niet hypothetisch. In februari 2007 deed een officier van justitie in Denver zich op IMVU voor als een 13-jarig meisje. Hij ging door de bewegingen. Hij praatte. Hij regelde een ontmoeting. Hij arresteerde een volwassene die instemde met de persoonlijke ontmoeting. Het gevaar is reëel. Het risico is aanwezig.
IMVU geeft veiligheidstips. Ze vermelden basisregels voor online interactie. Ze bieden specifieke informatie voor ouders. Het advies is standaard. Het is ook noodzakelijk. Ouders moeten vertrouwd raken met het platform. Ze moeten het met hun kinderen bespreken. De verantwoordelijkheid ligt bij de voogden. De digitale wereld controleert zichzelf niet.
